2026 joenie IV
Vuejel fleute
Hese daag. Doarum fietst d’r Hannes in alle vrugde. Fietst heë i de keulde. D’r Hannes jenist de sjtilte va d’r vrujje mörje. Mit sjpas ziet heë jet mieë oranje i de sjtroase. Wat jole doch maache. Óngerweëgs jrust heë wie jemindlieg de intsele anger fietsere en vós-jengere. Noen in ‘ne laach woa jet va hup, hup i klinkt. En i d’r Hannes weëd d’r laach alling mar jroeëser. Dis waech klónk noa ’t sjpel van oranje mennieg kier bij de noabere e lidje. Ing zin is ‘m bijblaeve. ‘Zolang ik geen vogels hoor fluiten, ga ik niet naar buiten.’ De zengere zalle dat wal oane sjlof doeë. Mar d’r Hannes nit. Oes-jesjloffe en nog vol va sjpas um de jole is e óp d’r fiets jesjtiegd. En natuurlieg fleute de vuejel. D’r daag i de loeët. De zon lieët nog óp ziech wade. Mar de kluur sjiengt, oranje. ‘Zoeëlang de vuejel fleute’, dat kans te zicher i de vrugde va d’r mörje zinge. ‘Joa’, dinkt d’r Hannes, ‘óp d’r fiets kan dat ummer besser wie zinge, ‘va links noa reëts’.’
In ’t passere ziet heë inne vósjenger. Óp d’r hód e oranje blumpje.
Zoeë kling mit e jroeës jeveul.
