wasser201805
wasser201806
wasser201807
 

  wasser

an d’r rank
van d’r weier
ónger ne elzenboom
doa zoos heë
sjtarend sjtonde
in d’r daag
vuejel fleute
visje ploensje
zieng jedanken in
inne nieëvelsjlaier
drieve mit noa
ónendlieje daag
heë sjtiegt in de boot
de jedanken hingernoa
zieng plaatsj bliet leëg
ónger d’r elzenboom
inkel e sjild
i troanesjrif
miene sjtek
friets
 

 

 

November
D'r mond van Allerhillieje en Tsint Martien. Bis in ’t achtsingdejoarhónged woeët vuur oktober in ’t kót 9ber jebroechd.


Planete
Jupiter an 't bejin van d'r oavend in 't zuudweste. Saturnus an 't bejin van d'r oavend an d'r zuudwestliejehimmel. Óch an d'r zuudwestlieje himmel kunt Venus end oktober jans neer noa d'r zonsóngerjank. Ach-entswantsieg november sjteet um zivvetsieng oer d'r sjmale mondzichel tusje Venus en Jupiter in 't zuudweste. Links d'rboave is Saturnus.

 

 

D'r jank van de tsiet

't Nui bóch van d'r Wim Heijmans kan me jelde bij de bucherjesjefter Deurenberg en Leeskunst i Kirchroa. I Kirchroa-wes bij Primera. Me kan 't óch besjtelle bij de uitgeverij TIC i Mastrich. ISBN 978-94-91561-80-1


 

Jediech van d'r mond

 

 

Wasser

E deel van ’t eëdiesje wasser is vrij-jekoame durch ’t oes-jaze va magma. Dat kunt vanoes binnen de eëd.

 

Vertaling gedicht


water

aan de rand
van de vijver
onder 'n elzenboom
daar zat hij
starend uren
in de dag
vogels fluiten
vissen plonsen
zijn gedachten in
een nevelsluier
drijven mee naar
oneindige dagen
hij stapt in de boot
de gedachten achterna
zijn plaats blijft leeg
onder de elzenboom
enkel een bord
in tranenschrift
mijn stek
frits




 

 


   Guus Knebel

   

   

 

 

 

 

 

d’r tsint en d’r piet
e fes va jónk bis aod

deel 12 Wink

 

Annet Vincent

 

Bij de sjoeëlpoats sjtunt d’r opa en de mam van ’t Aimée. De sjoeël is jraad oes. Kinger lofe uvver d’r sjpieëlplai. Óch ’t Aimée. ‘t Ziet ze en winkt.
‘Opa, mama.’
Ze winke tseruk. Het verzukt jet flotter tse lofe. Mar dat jeet nit ezoeë jemekkelieg. ’t Wingt flink. De mam leuft noa ‘m tsouw. Pakt ‘m bij de hank.
‘Koom tusje ós  i lofe.’
Óch d’r opa hilt ing hank vas.
‘Iech zouw bauw zage, ’t is weer um d’r winkvoeëjel óp tse losse.’
‘Wat is dat opa? Inne winkvoeëjel?’
‘Inne winkvoeëjel maats te va lets-jer en papier. Dem kans te an ing koad in de loeët losse vleie.’
‘Zoeë mar opa?’
‘Mós ’t waal jet winge.’
‘Zalle vier dat doeë?’
‘Doa wingt ’t noen doch tse hel vuur,’ zeët de mam.
D’r opa sjud ins mit d’r kop.
‘Noen nit. Vier mósse ieëtsjt inne voeëjel maache. Zalle vier noa miech heem joa?’
‘t Aimée vingt aa tse huppele.
‘Wat sjun.’
Zieng mam knupt de sjal van ’t Aimée e bis-je vaster.
‘Dat is jód. Da kanne vier hem mit ós dreie maache.’
D’r wink blieëst inne flinke sjtoef. De kap vleit bauw voet. D’r opa lekt ing hank óp d’r kop.
‘Huur d’r wink wingt, durch de beumpjer,’ zingt heë.
’t Aimée en de mam zinge mit.
Heem holt d’r opa hootsere lets-jer, plek en koad oes d’r sjtal. Heë lekt ze in ’t tsimmer óp d’r dusj. Oes de kas pakt de mam ing sjier en jekluurd durchzichtieg papier. D’r opa bingt tswasi lets-jer in e kruuts anee. De mam plekt papier druvver.Tsezame mit ’t Aimée sjniet ze ’t jezich va d’r Tsinterkloas. Dat plekke ze óp ’t papier van d’r vliejer. An duur wingt ’t nit mieë zoeë hel. ’t Aimée sjteet bij de vinster.
‘De beumpjer winge nit mieë zoeë hel. Kanne vier d’r winkvoeëjel losse vleie.’
D’r opa kunt neëver ‘m sjtoa.
‘Nae, mie Sjteersje, ’t is dierek duuster. Mörjevrug, da hant vier tsiet jenóg.’
De mam lekt de sjier en de res van ’t papier werm in de kas.
‘D’r papa kan dan óch mitjoa. Deë hat vrij mörje.’
’t Aimée huppelt durch ’t tsimmer. D’r opa hingt d’r winkvoeëjel mit de koad  bij de vinster.
‘Huur d’r wink wingt durch de beumpjer,’ zinge ze tsezame. ‘hei in hoes doa wingt besjtimd d’r wink.’
De mam deed ziech d’r jas aa. D’r opa knubt d’r jas van ’t Aimée tsouw.
‘Bis mörje Sjteersje, da losse vier d’r voeëjel vleie.’
‘Joa opa. Mar wen ’t da jaar nit wingt?’
‘Da bloaze vier jans hel.’
Heë bloast ‘m in zie jezich. ’t Aimée laacht. Jieët d’r opa inne knoevel. An duur kiekt ’t noa d’r winkvoeëjel an de vinster.
‘Iech kan óch winke.’
’t Winkt ins. Leuft mit zieng mam noa heem.


 

 



Appel

Doa woare nog al jet reëne daag. Dat huet bij d’r herfs. Zoeë óch de zonnieje. Wen de bleër i herfsklure sjtroale. Hu is inne van die daag. Jeluklieg. D’r Hannes kan werm óp d’r fiets. In de drieëne vuurzichtieg. Vuural óp plaatsje woa ’t naas is. De zon nit kunt. De bleer an d’r makkedam plekke. Heë nemt ziech de tsiet. De daag zunt wie ze zunt. Eëve lang. Alling ’t lit kótter. En dat wil e zoeëlang wie meuglieg zieë. D’r pedaaltrit vuur d’r duuster oes. I noajoarssjnelheet.
Bij ing vaat noa inne boerehof sjtiegt e aaf. Um ziech ing bótram tse pakke. Heë biest in ’t broeëd. Kiekt noa ’t vakwerkhuus-je. Wies en sjwatse belk. In ing wei neëver de vaat sjtunt obsbeum. D’r boer sjtiegt de ledder aaf. Hat ing mangel eppel in ing hank. Sjud ze in ing kis. In de wei lofe jet kui, verkens en honder rónk. D’r Hannes jrust ‘m. Heë kunt kótterbij mit inne appel i jen heng.
‘Hei vuur óngerweëgs.’
‘Danke. Uur woeënt sjun hei.’
‘Iech jenis ‘t land, de dere, de lu. Iech bin tsevreie. Veul miech riech.’
Duit ing hank teëje zieng kap. Jrust. Drieënt ziech um. D’r Hannes bekiekt ziech d’r appel.
‘Tsevreie. Zoeë riech. Mit zoeë winnieg,’ zeët d’r Hannes vuur ziechzelver.
Heë laacht ins.
‘Inne sjteerappel. De krismes óngerweëgs.’
Duit ziech d’r appel i jen taesj. Verwaart ‘m bis mörje. Um ziech óp tse vräue.
Inne appel. Zoeë riech.  

PLATTE-WEG

In 'Plat-eweg' vaan Henk Hover op L1 Radio leust Wim veur oet eige werk. 

Nuutsbreef Veldeke
Interview met Wim Heijmans, winnaar van de Sjiek Literatuurprijs

JEDIECHTE-PAD
't Jediechte-pad mit jediechte van d'r Loek van de Weijer, d'r Paul Weële en d'r Wim Heijmans.

    gedichten

    bij geboorte, rouwen en trouwen...

 

JEBOERT

 
 

TROUWE

 
 

ABSJIED

 

 

teller

827254
vandaag338
gister376
deze week714
maand6862