Koens

2026 joenie III

Koens

D’r ieëtsjte hant ze jehad. Vräud en verdris i menutejank. Ze blieve hoffe. Jeleuve in ’t jouwe. Ing koens die d’r Joeëhan en ’t Lies in de vingere hant. Um tse zage ’t zal wal nuuks weëde, is mekkelieg.
“Nae wa Joeëhan,’ zeët ’t Lies, ‘in ’t jouwe jeleuve is e jesjenk. En dat is hu verpakd in oranje.’
Zoeë zitse ze neëveree bij d’r tillevies. ’t Tsimmer en ziechzelver oranje jetseerd. D’r Joeëhan kiekt zieng vrauw aa.
‘Iech huur ’t ze al zage: zies te, ’t weëd nuuks.’
‘Miene leve man. Da blieve vier doch binne. Junt de komende tsiet nit de duur eroes.’ ‘Nuuks d’rva Lies. Vier tseje ós. En sjtaeche nog ing vaan oes.’
Ze hant sjpas mit hön tswai. En dele dat jeer mit angere. Ing vräud um an duur de kinger oranje klumpjer en appeltsiene sjiefjer tse sjenke. ’t Lies jeet da mit ing sjóttel rónk. En d’r Joeëhan sjud jet klinge i mit jroeëse jesjmak. Ieëtsj nog winne. Doa jeleuve ze jans i. Al woar ’t mar um ’t dele. Ing koens!