Ze hauwe al jet van oranje mit könneksdaag eraaf jehold. D’r Joeën en ’t Iies. En noa vunnef mai werm ópjeruumd. Noen nit tseruk noa d’r zölder. I de bijkuche. D’r voesbal is óngerweëgs. En da weëd richtieg jetseerd. In ’t waarjesjef is me al aajevange. Me kan zieëjeltjer sjpare vuur inne oranje trieko.
‘Lies vier hant doch nog triekoots va de vurrieje kiere.’
’t Lies laacht ins.
‘Zouwe die nog passe?’
‘Wie meens te? Ing kinger moas?’
D’r laach weëd heller.
‘Ao joa, die va de ‘kids’’.
Wie dan óch. De juffrauw an de kassa tselt de zieëjeltjer aaf. Ze kome e paar euro tse kót um ing kaat vol tse krieje.
‘Waad,’ zeët d’r Joeëhan.
Heë jeet werm ’t jesjef eri. Kunt tseruk mit jet bliksjer beer.
‘Zoeëvöal Joeëhan?’
‘Vuur alle zicherheet, Lies.’
De juffrauw laacht ins.
‘Noen hat uur besjtimd jenóg.’
’t Jieët d’r Joeëhan e pitsjeugs-je. ’t Lies rechent aaf. D’r Joeëhan pakt de bliks-jer.
‘Me mós mar jeluk han. Ing vol kaat.’
Noen jieët ’t Lies de juffrauw e pitsjeugs-je.
‘Joa vol. Dat zeës te jód, man’
2026 mai IV
