Poëzie 2026

zouw iech diech nog ins jet zage dizze mörje woar iech vroeë wakker tse weëde en tse dinke zoeëvöal wie meuglieg wakker weëde en ’t dreume i sjnórke losse

kinger sjpringe koad op d’r plai vuur de kirch hön zinge uvversjtimd durch tuen paars i troer va klokke sjtimme fluustere verdris hön wöad uvversjtimd durch angs

boom van oeëts lang jeleie aafjeknot wótsel hoeëg plants versjrómpeld blad nerve sjtrekke ziech jekröld an de reng kroefe inee sjuts vuur ’t innerlieje beuje in d’r sjoeës va d’r bejin

umermt lu in ’t kome kristalkloar mit heur oge blik keurt lu in ’t joa dreum oes klai mit heng zieëlelieët

kinger klure ziech i sjtrefe tsirkele mónk umrengd oge óngersjtrefe rouw oes de hank óp waeg nao dans vräud i sjritte drieëne sjweëve sjtieje

de bank vraosbedekd naat ónger noel moalt kauw wasser dun ies sjpeielt boesezie ende köp i vere kusse vuur sjlof woa vrauw wakker weëd sjtere lieët

in ‘t nui joar woar iech ‘t bauw verjaese nog tse zage al die name mit tse drage en ‘t hinger losse tse zieë in de zon va d’r daag i de sjtere va de naat