2026novII
Oes-jebluid

Jet sjtare vuur ziechzelver. D’r Wiel zitst an d’r dusj. Kiekt eroes. Ziet de plantse. Bleer verlepsjd. Nog jet va herfskluur. Oes-jebluid. Beziet ziech ’t verjoa. Va jans jet joare. ’t Bertie zetst ziech neëver hem.
‘Wat bis te an ’t kieke.’
‘’t Verbij joa an duur.’
‘Jiddes joar werm, Wiel. Sjloes i klure. Wade óp jet nuits.’
‘Joa vrauw.’
Heë waad effe.
‘En wat dunt vier hu?’
‘Noa de kinger.’
‘Dat daat iech miech wal, Bertie. Noa d’r Tsinterkloas kieke.’
‘Wie jiddes joar.’
‘Jenauw. Deë bliet tseruk kome.’
D’r Wiel kiekt nog ins eroes. Beziet ziech ’t verjoa.
‘Sjtengel, bleer verjunt. De blui bliet. Die kunt werm in ’t vrugjoar.’
’t Bertie sjteet óp.
‘Jenauw wie d’r Tsinterkloas. Koom vier junt.’
Ze dunt ziech d’r jas aa. Óp waeg nao de kinger. ’t Sjpel va kome en joa. I joares-tsiete. Blui bliet.
An duur fleut d’r Wiel . Klinkt wie e Tsinterkloaslid. Dat bliet. In alle leëftsiete. Verjeet nit.