Jan. V
Laoch
Rónk d’r elfde va d’r elfde hant ze ziech de kloneköp nog ins bekaeke. Hei en doa woar e sjtuk aaf. Die moeëte jemaad weëde.
‘De klone hant werm e sjtuk i,’ zate de manslu va de bank wie ze veëdieg woare.
En hu is ’t da zoeë wied. De klone weëde an de lampepöal jehange. Alling dis joar jeët nit d’r klingste de ledder eróp. D’r Allewies is an de knei jehólpe. Deë kunt nit jód oes de vus. En zicher nit ing ledder eróp. Heë darf waal d’rbij zieë. Ze hant ‘m in ‘ne rolsjtool jezatsd. D’r Dris kunt mit ‘m aalofe. Heë duit ‘m. D’r Allewies hat inne klonehód óp. En ing träot i jen heng. Bij jiddere lampepoal lieët e ziech hure. E tseeche um wieër tse joa en vuur alle zicherheet. Me wees ’t noeëts mit d’r Dris. Vuur ’t zelfde jeld verjit e hem en bliet d’r Allewies bij inne lampepoal sjtoa. Mar zoe wied kunt ’t nit. De sjtroase tsere ziech. Klone i de loeët en inne óppen eëd, d’r Allewies. Heë träot de dure óp. Lu kome eroes. De sjtiemoeng sjtiegt. Zicher wen ze bij de bank kome. Woa de vrauwlu hön ópwaad mit Vasteloavends-jebek: Poefele en nonne-vótse. En natuurlieg de kling jleës-jer. Alling d’r Allewies mós vuurzichtieg zieë mit zieng nui knei.
D’r Dris lekt ‘m ing hank óp de sjouwer.
‘Alling vuurzichtieg zie mit de knei. Nit de hakke. Doa kan e sjtuk i.’
‘Tè-tèèè.’ Klinkt. En de janse noabersjaf ruft: ‘Alaaf.’ Inne polonaise trukt rónk de banke. Mit rolsjtool vuuróp.
Joa, alaaf! I tsezame.
2026
