’t Is natuurlieg ummer sjpannend. Weë kunt óp de prinslieje troeën? Mar noen jans. ’t Jeheem van d’r Sjarel mit zieng kammerade. ’t Tsof van d’r Wiel Piefer, deë nog ummer vuurzitsender is van ’t piefe korps, hat ’t Keetsje van d’r May Sjleëjer aajesjpraoche. E joar lang hant ze ziech ’t hoeëg nuedieje jezaad. D’r man van ’t Keetsje is ja óch nog ummer vuurzitsender van de trommesjleëjere. Mar noen hant ze ziech nuedieg um hinger ’t jroeëse jeheem tse kome. Wieër wie sjouwere óptrekke kome ze nit. ‘t Keetsje woeënt teëjenuvver d’r Sjarel en hat ziech ’t hoes jód beobachtet. En went ’t nit heem is, nimt d’r Wiel de waach uvver. Doch, ’t hat nuuks ópjelieëverd. Doa hat d’r Sjarel jód vuur ópjepaasd. Heë hat ’t wal durch, dat de famillieë Piefer an ’t loere is noa zie hoes. Heë hat zieng kammerade ópjebeld, dat ze dizzen oavend bijenee kome. Ze krient nog tse hure woa. Doavuur belt e d’r butereedner óp. Wen me urjens nit verwaad, dat ze bijenee kome is doch bij dem. En deë is zier vroeë mit de vroag. Heë hat jenóg tse hure kraeje, wie heë ’t vurriegs joar óp d’r fesoavend d’r kniegsverain en de doevepiete in inne oam mit sjtrongs jeneumd hat. De kammerade laache ziech kapot. Zicher, ze kome noa d’r butereedner. D’r Sjarel jieët hön nog inne jouwe road.
‘Komt wal nit allenäu tsejeliech en jut mit inne umwaeg.’
En dat dunt ze. ’t Doert ing haof sjtond ier jidderinne doa is. D’r butereedner hat flesje beer óppen dusj jezatsd. Doarum darf heë óch mit an d’r dusj zitse. Ieëtsjt drinke ze ziech jet. Da zuet d’r Sjarel ins deep.
‘Wat junt vier doeë?’
Jinne zeët jet. Ze kieke ziech aa. Inne jroeëse laach klinkt durch ’t tsimmer. En da róffe ze tsejeliech:
‘Nog ee drinke.’
D’r butereedner zörgt doavuur. Noa e paar sjluuk, kunt werm de vroag va d’r Sjarel.
‘Wat junt vier doeë?’
Noen is d’r butereedner ze vuur. Ier inne kan zage, ‘nog ee drinke’, ruft e:
‘Nog jee drinke.’
D’r Sjarel sjtelt ziech reët.
‘Jonge, vier zunt kome um ónzin tse maache.’
An d’r dusj weëd jeknikd.
‘Iech han e iedee vuur e prinsepaar.’
Alle köp an d’r dusj kome noa vure.
‘Miene opa prins en mieng oma prinses.’
Tsefort weëd jebruld va d’r laach.
‘Dat is ing jouw,’ zeët d’r butereedner.
En werm klinkt oes inne mónk.
‘Nog ee drinke.’
D’r butereedner sjteet óp.
‘Iech zien noen al die jezichter vuur miech in d’r zaal. Opa en oma, prinsepaar.’
Heë jeet noa de kuche. ’t Doert effe ier e tseruk kunt mit nui flesje.
‘Ja jonge, iech han effe noajedaad.’
D’r Sjarel laacht.
‘Woa de kuche nit jód vuur is.’
‘Nae, in alle erns. Iech ving ’t ing jemekkelieje waal. Doabij kans te jif óp ineëme, dat lu óch sjoebe. En dat is doch nit zoeë sjun vuur die tswai auw luutjer. Die zalle ziech besjtimd vräue. Iech dink nit dat vier ze doavuur mósse broeche.’
D’r Sjarel laacht werm.
‘Iech jeleuf dat iech óch ins noa de kuche jon.’
‘Da nim óch nog jet flesje mit.’
Flotter wie d’r butereedner is e tseruk oes de kuche. Heë zetst de flesje óp d’r dusj.
‘Jonge, vier mósse jet han wat ze nit verwade. Ze dinke natuurlieg dat vier prul d’rva maache. En dat mósse vier vuurkome. Iech dink an e paar wat me nit verwaad en woa me nit wus uvver kan zieë.’
‘En woa dinks te aa,’ zeët d’r butereedner?’
‘’t Liedwien, de sjoeëljuffrauw. Iech hoeët dat ze ing vrundin hat. Ze junt nog dis joar tsezame woeëne. Zal iech ze ins vroage?’
’t Is sjtil. Dat mósse ze effe verwirke. Noen hant ze jet wat me nit verwaad en eënsj is. ’t Doert effe ier d’r ieëtsjte ópsjteet. De angere dunt hem noa. D’r butereedner vingt aa tse klatsje. Ze dunt hem noa. Ee woad klinkt ‘klasse’. Dat huet me nog dökser deë oavend. Nit alling vuur de flesje die nog óp d’r dusj kome, mar vuural vuur ’t prinsessepaar.
2026
