2026 joenie I
Knoep
De doeës sjteet óp d’r dusj. Oranje zaachens. Ing kling waech. Da is ’t zoeë wied. Voesbal. Wk. Vuur d’r Joeëhan kan ’t nit flot jenóg joa. Heë moest in de does. ’t Ieëtsjte wat e droes holt is e fleutje. Oranje.
‘Kiek hei Lies, dat jeet ós jeluk bringe. E fleutje mit inne tsents dri.’
‘Fluitje van een cent’, sjteet dróp. Heë bliest dróp. D’r tsents vluut droes. Rolt ónger d’r dusj. Heë kruuft d’r hingedraa.
‘Miene leve man,’ zeët ’t Lies. ‘Los doch ligke.’
’Nuuks d’rva.’
Óp dat moment knoept e ziech d’r kop.
‘Lek miech de breer.’
Mit ing hank óp d’r kop kunt e ónger d’r dusj eroes.
‘Zelver sjood Joeëhan.’
‘Lies vier broeche deë tsents. Bringt ós jeluk.’
Het kiekt ins noa d’r knoep óp ziene kop.
‘Zal iech diech jet ies dróp legke? ‘
‘Iech wees wal jet bessers. Jans jet klings.’
‘Erme keël. ’t Is bitter vuur diech. Deë oranje hant vier nit mieë i jen hoes.’
‘Dat jeleuf iech diech nit.’
’t Lies bukt ziech. Neëver inne sjtumpel va d’r dusj likt d’r tsents.
’Kiek wat iech hei ving.’
Dat ruft d’r Joeëhan óch vanoes de kuche. Heë hat inne oranje biiter i-jesjód. Heë fleut ins.
‘Doe d’r tsents, iech de fleut. Jidderinne ’t ziengt.’
’t Lieza wiest noa d’r knoep óp d’r kop.
’Iech zien ‘t, heë kluurt al oranje.’
D’r Joeëhan lekt ziech ing hank óp d’r kóp.
‘D’r jeveulieje aavank van ’t voesbalfes.’
