Ao joa ’t maifes óp de sjoeël. Doa hure de eldere en óch de oma’s en opa’s bij. Ze sjtunt óp d’r sjoeëlplai. In inne jroeëse krink. De zon sjiengt hees. Jroeëse ducher hat me jesjpanne. Sjatte en wermde vuur de sjoeëlkinger en de bezukkere. Welkom. Zoeë veule ’t Bertie en d’r Wiel ’t óch. Ze winke noa de klingkinger. Ing jufffrauw sjpilt jietaar. Ze zinge mit heur mit. De kinger. Jidder jroep óp ziech tsezame. Ze danse rónk d’r maiboom. Vuur jidder e jekluurd lint i jen heng. Langs ee. Óngeree. Hingeree. Durchee. Ze miesje klure i tsezame. Inne jroeëse knub va verbinge. Dat is wat ze óch zinge. Viere ’t verbinge i de klas. En dat oane hulp. Jans vuur ziech kome de kinger oes d’r knub. Vanoes jidder zieng eje kluur. Jans mitee. D’r Wiel jenist ’t als vruiere sjoeëlmeester. Heë kiekt ’t Bertie aa.
‘De koens va de kinger. D’r knub va verbóngeheet. Jidderinne vanoes zieng eje kluur. In de klas. Wied d’rboese.’
’t Bertie knikt.
‘Joa Wiel, dat wils te doch nog effe zage.’
De kinger junt werm eri. Ze winke noa ee. Al die jeneratsiejoeëne. En de bezukkere junt noa heem. Jeknubd i verbóngeheet.
D’r Mai. Inne knik noa Pinkste. Oeëts e fes va ziech versjtoa in alle sjpröach.
2026 mai V
