meëtsIV
Wies
Ze sjpatsere durch de sjtroas. Jong lu. Ze zinge. De komende waech hant ze nog e paar daag sjoeël en da vanaaf donnesjdieg vrij. Oeëstere is óngerweëgs. Doarum neume ze deë daag ‘wies’. En d’r vriedieg ‘jód’. Zicher jód allenäu. Vrij likt hön waal. Ze veule óch dat ’t e anger tsoat vrij is wie angesj. D’r Edwin lieët dat óch hure. Heë kunt aalofe mit ing jietaar ónger d’r erm. Zetst ziech óp e muursje. Sjpilt en zingt. De angere sjtelle ziech bij hem. Ze zunt nuisjierieg. Kieke mit vroagtseechens in de oge. D’r Edwin hilt óp mit sjpille.
‘Iech proof jet vuur nieëkste waech. ’t Is zoeë bezóngesj. Inne donnesjdieg ‘wies’ neume. En d’r vriedieg ‘jouwe’’.
De jong lu lofe durch. De nuisieriegheet verbij. Alling inne jong en e meëdje. Ze wille doa jet va mitmaache. D’r Edwin zingt uvver vrid. D’r jong en ’t meëdje klatsje óp ’t ritme mit. Bij ’t tswaide lidje weëd al jet jedansd. Óch noen wöad va vrid en wöad va versjtendnis, bejrif, zörg, tsezame. I mieëdere sjpröach. D’r zin waast um nieëkste waech tsezame mit d’r Edwin tse zinge. E paar jong lu zunt tseruk kome. Ze hoeëte ‘t klatsje. De nuisjierigheet is bij hön tseruk kome. Zicher, óch zie dunt mit. Ze hoale heem jet va insjtroemente, hanktrom, belle, dekkele. Al wat klank i ziech hat. Ao joa, de vräud óp wiese en jouw daag. De vräud noa ee. Um mit tse doeë. Dat sjtroale ze oes. D’r jroep weëd jroeëser. ’t Klinkt. Zoeë wied wie meuglieg. Hu. Nieëkste waech. Jans jet daag Oeëstere.
2026
