meëtsII
Nommer elf
Noa ’t waarjesjef junt ze ummer in d’r tsiet. Da is ’t nog ruiieg. ’t Lieza trukt de waartesj óp redjer. Óp d’r tserukwaeg darf d’r Joeëhan ’t doeë. ’t Piept jet. ’t Lieza kiekt noa de redjer.
‘Iech jeleuf dat doa ing sjroef los zitst.’
‘Meens te miech, Lies?’
‘Iech zouwe nit durve.’
D’r Joeëhan bekiekt ziech de redjer.
’Iech dink dat iech ze sjmiere mós.’
Ze lofe langs e jroeës sjild mit bilder va lu. Doa kan me óp sjtimme.
‘’Is dat nuuks vuur diech Lies. D’r jemeenderoad. Iech zien ’t al vuur miech. De lies va Lies.’
‘Joa en doe kuns óch óp de lies.’
‘Wat vuur plaatsj?’
‘Iech zets diech óp d’r nommer….’
‘Ao joa dat dees te jeer.’
‘Doe kries plaatsj elf. Dat liecht miech jet vuur diech.’
‘En da sjriefs te zicher drónger: Nit jek.’
Ze junt wieër. D’r Joeëhan drieënt ziech nog ins um.
‘Kiek Lies, die kieke diech noa.’
’t Lieza leuft sjnak durch. ’t Piept ins.
‘Piep, piep. Iech dink dat iech diech sjmiere mós.’
D’r Joeëhan piept óch ins.
‘Joa, ing sjroef los.’
Da drieënt e ziech nog ins um.
‘Plaatsj elf. Be-‘sjtimd’.’
2026
