Oktober III

Kleier

De tsiet vuur de winkterkleier. Da kunt ummer de vroag van ’t Lies: ‘Móts te nit jet nuits han?’
Da kunt óch sjteevas ’t antwoad va d’r Joeëhan: ‘Veuls te diech sjuldieg?’
‘Leve man, zoeë vöal han iech nog nit jejole dis joar.’
‘De bókse zunt nog jód.’
‘Ing bóks is doch jet winnieg vuur d’r winkter.’
‘Ing? Iech meen doch tswai. Ing vuur d’r zóndieg en ing vuur durch de waech.’
‘Joeëhan, de bóks vuur durch de waech is versjaose. Alling nog mar in d’r jaad wirke, kans te doamit.’
Doa junt ze da noa de jesjefter. Oes-jerechend hu an d’r bejin va de herfsvakans. Vöal lu óp de bee. E pashöks-je zukke. Ing rij bij de kassa. Mar jelukliech is d’r Joeëhan inne jemeklieje um mit kleier tse jelde. Doadurch kanne ze doch nog tsietlieg noa d’r oes-jank joa. Wen d’r Tsinterkloas sjnuuts nit wuer. Doa junt ze nit zoeë flot langs. De kingertsiet kunt jans bij ze boave. Jelde dunt ze nit. Dat is nog jet tse vrug. Waal d’r zin jenisse. Zoeë vong vuur hön óch oeëts de herfsvakans aa. Ing ieëwieje vakans. Sjpas va de kingertsiet. Ziech vräue óp Tsint en Piet. Zus in de tsiet. ’t Bliet.