>Wink

’t Koensdörp. Joar noa joar. Óch dis joar junt ’t Bertie en d’r Wiel d’rhin.  An d’r sjloes va d’r zommer. ’t Weer is drueg. ’t Wingt jet. Dat kunt jód oes. Óp e jroeës sjild an d’r i-jank van ’t dörp kan me ’t leëze. I jroeëse lettere: ‘Wink’.
Bij ’t ieëtsjte hoes zetse ze de fietse teëje ’t hek. In d’r vuurjaad sjteet ing mölle. De wieke drieëne lieët i d’r wink. Ing vrauw jekleid wie ing fee leëst vuur oes e böch. ‘Fee i d’r wink’ sjteet dróp.
Bij ’t nieëkste hoes zitse inne man en ing vrauw. Jenauw wie ’t vurriegs joar zinge ze bij jietaarmoeziek. E lid uvver d’r oam va d’r wink. Kinger zitse an duzje. Ze maache mölletjer um i d’r wink tse drieëne. ’t Bertie en d’r Wiel zetse ziech d’rbij. Knippe en plekke óch. De mölletjer neëme ze d’r daag rónk mit. In inne jroeëse jaad va winksjpel.
Wen ze werm noa heem junt, maache ze de mölletjer an de sjture va de fietse vas. Ze drieëne in d’r wink mit noa heem. Vuur de klingkinger. De feeje. ’t Bertie en d’r Wiel zinge.
‘D’r oam va d’r wink lieët ós leëve.’
Zoeë fietse ze noa heem. D’r wink mit.