Vesper Streefkerk 11j.</>

Deel 35 Fes

Ze hant al jans jet Tsinterkloaslidjer jezónge. En hu is ’t da zoeë wied. D’r Tsinterkloas kunt mit de boot. En óch de jesjenker i. Doa zörgt d’r Piet vuur. ’t Aimeé en Anela vräue ziech. Tsezame mit de mam en d’r pap junt ze noa ’t wasser woa de boot aa kunt. Óch d’r opa jeet mit. Va wieds hure ze de harmonie sjpille. ‘Ziech wied kunt de sjtoomboot.’ Wen ’t lidje oes is, broeche ze nit lang tse wade ier de boot kunt. Ze hure de sjtoomfleut.
‘Kiek,’ ruft ’t Aimeé, ‘iech zien d’r Tsint.’
’t Anela vingt aa tse sjpringe.
‘Iech óch.’ Het wiest. ‘Doa hinge.’
Nog mieë kinger zunt kome. Óch de juffrauw Karola. Ze wille allenäu d’r Tsinterkloas mit d’r Piet zieë.
‘Daag Tsinterkloas,’ zinge ze.
‘Daag leve Piet,’ zingt ’t Anela.
‘Woa is d’r Piet da,’ vroagt ’t Aimeé.
Wie ze óch kieke, d’r Piet zient ze nit. D’r pap huft ’t Anela óp.
‘Kiek nog ins jód kink. Kans te ‘m noen nit zieë?’
‘Nae pap, jinne Piet.’
De mam kiekt bezörgd.
‘Wie mós dat da mit de jesjenker? Weë bringt die da noa ós?’
D’r opa jeet óp de tsieëne sjtoa.
‘Zoeë kan iech ‘m besjtimd waal zieë.’
Heë wiest eróp.
Ze kieke allenäu. Ao joa. Doa vleit ing jroeëse ballong durch de loeët. .Lanksaam kunt de ballong eraaf. Noen kanne ze ’t allenäu zieë. Ze jeleuve hön oge nit. Wie oes inne mónk klinkt, ’Piet!!!’
‘Has te ’t jezieë Aimeé,’ruft de juffrauw, ‘d’r Piet kunt mit ing jroeëse lófballong.’
’t Anela sjtikt allebei de erm in de loeët.
‘Noen krient vier óch e jesjenk.’
An de ballong hingt inne jroeëse körf. Doa sjteet d’r Piet i en inne janse hoof jesjenker. Heë hat inne tros ballonge i jen heng. Went heë oessjtiegt deelt e de ballonge oes an de kinger. D’r Tsinterkloas is va de boot kome. Heë hultp d’r Piet mit oesdele.
‘Wat e fes,’ ruft d’r opa, ‘al die  ballonge, al die klure.’
’t Aimeé en Anela  vräue ziech óch. Ze sjpringe en zinge. Mar o jee. Ócherm Aimeé.  ’t Köadje va de ballong jeet los. En doa vluut de ballong eróp. In de loeët. Wat e verdris.
D’r opa truest ‘m.
‘Koom mar sjteersje. Iech zal wal kieke dat iech nog ing ballong vuur diech krien.’
’t Anela sjtikt zieng ballong oes.
‘Aimeé, vier drage de ballong tsezame.’
Zoeë junt ze werm noa heem. In ’t tsimmer hange ze de ballong an de vinster.
Óp d’r dusj sjteet d’r telder mit printe. De mam en d’r pap kome oes de kuche. Bechere werme sjokomel drage ze.
‘’t Aimeé kiekt nog ins an de vinster of d’r opa kunt. Mar doa is nog nuuks tse zieë va d’r opa. Tsezame junt ze an d’r dusj zitse. Ier ze de print óp hant, weëd jesjeld. Doa sjteet d’r opa vuur de duur. En weë is bij hem?
‘Piet!,’ róffe ’t Aimeé en Anela.
D’r Piet jieët ze ing hank.
‘Wat han iech jehoeëd. De ballong van ’t Aimeé is voetjevloage. Wat e verdris. Mar d’r Piet wil doa jet aa doeë.’
Ze kieke ‘m mit jroeëse oge aa.
‘Went uur wilt, kant uur e sjtuks-je mit miech in de ballong vleie.’
D’r mónk jeet wied óp. Ze kanne nuuks zage. Zoeë verwóngerd zunt ze.
‘Joa uur allenäu. De mam, d’r pap en d’r  opa kanne óch mit.’
En dat dunt ze. Tsezame junt ze mit d’r Piet. Nog ummer wisse ze nit wat ze mósse zage. Alling ing zin klinkt. Va d’r opa: ‘Wat e fes.’
Óp e jraasveld bij ’t wasser sjteet d’r körf mit de ballong. Ee vuur ee hulpt d’r Piet ze in d’r körf. En doa sjtieje ze óp. Hoeëg in de loeët. Ze winke en róffe noa de lu. Die zunt noen kling. Wen de zon bauw ónger jeet, zunt ze werm tseruk. Óp ’t jraasveld sjteet d’r Tsint.. Óch de juffrauw Karola, mit ing ballong i jen heng.
‘Vuur diech Aimeé.’
‘Dag Tsinterklöas-je daag, daag, daag leve Piet.’ Zinge ze nog ing kier. Sjpassieg junt ze noa heem. De juffrauw jeet óch mit. Ing zin klinkt nog ins. Va d’r opa. Noen tsezame. ‘Wat e fes’. Ze kieke nog ins eróp.
‘Doa woare vier jraad,’ zeët ’t Aimeé.
’t Anela wiest.
‘Iech zien al inne sjteer.’
‘Dag oma,’ fluustert d’r opa. ‘Wat e fes.’
Dat junt ze nog wier viere.
‘Printe en sjokomel jenóg.’
Wat e fes.