D’r wink wingt durch de beum. In de klas zinge kinger ‘hoort wie klopt daar kinderen’. Mar doa hat jinne jeklopt.
Óch ‘de maan schijnt door de bomen’ óp kloarem daag.
Of ‘o kom maar eens kijken, wat ik in mijn schoentje vind’. De kinger hant allenäu de sjong aa. Jinne leuft óp de zukke.
Zoeë weëd ’t sjpel jesjpieëlt. ’t Jeet nit um de logica, ’t jeet um e deel tse zieë van de tsiet. ’t Is noen de tsiet va vrug duuster-weëde. Dat is sjpannend.
De lang oavende werpe inne sjatte uvver d’r daag. ’t Kriet e jezich. ’t Sjwatse jezich van d’r Piet en ’t kloare-monde-jezich van d’r Tsinterkloas.
Of me ze ziet of huurt, ’t maat allenäu nüks oes. Ze zunt doa. I lidjer, peksjer, sjträue, sjong.
Sjun dat uur doa zut Sjwatse Piet en Tsinterkloas.
‘Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht.’
Vier vräue ós.
En d’r rozza Piet of d’r reënboag Piet darve pas eri mit de klone.
Wen ’t vasteloavend is.
